Een portret van de Poolse samenleving aan het eind van de 19e eeuw en haar "laatste romantici", en een getrouw beeld van het Warschause leven in die periode. Tegen die achtergrond, begeleid door de sonnetten van Mickiewicz, ontvouwt zich het verhaal van Wokulski's liefde voor Izabella Łęcka. Het in de vertelling verweven dagboek van een oude winkelbediende verdiept het perspectief van de roman en geeft mede vorm aan de historische verhaallijn. Het hoofdthema van de roman is maatschappijkritiek: de conflicten tussen verschillende sociale klassen en hun invloed op het leven van het individu worden blootgelegd. Wokulski vertegenwoordigt de nieuwe burgerij, die in conflict komt met de decadente aristocratie.