De bergen hebben bijna drie jaar lang geen bloed gezien. De rust die er heerste duurde voort sinds Wiktor Forst de moordenaar had gepakt die de Beest van de Giewont werd genoemd – en niets wees erop dat daar verandering in zou komen.
De nachtmerrie kwam met de föhnwind. Dominika Wadryś-Hansen werd naar Zakopane geroepen toen vlak voor de ingang van de kapel op Wiktorówki een gruwelijk vermoorde vrouw werd gevonden. Het lichaam was opengesneden, de ingewanden naar buiten getrokken, en in de mond van het slachtoffer was een munt geplaatst die verdacht veel leek op die welke een seriemoordenaar jaren geleden gebruikte.
De aanwijzingen leiden nergens heen, maar de antwoorden lijkt Iwo Eliasz te hebben, die in de gevangenis zit. Hij verklaart dat hij ze wil delen – maar slechts met één mens.
Een mens die is verdwenen.