Za górami, za lasami

„Za górami, za latami” to poezja o przemijaniu wpisana w krajobraz górski i kulturę nim inspirowaną. Życiorys górski autorki to nie Arkadia, osobistym przeżyciom towarzyszy echo historii (repatriacja, akcja Wisła, tragedia żołnierzy wyklętych). Obszar ten był i jest szczególnie mocno zagrożony przez nadmierną komercjalizację. Próbuje się jej przeciwstawić sztuka, stąd hołd autorki złożony artystom usiłującym ocalić to, co niepowtarzalne.

Antonina Sebesta terminowała u Jerzego Harasymowicza, który już w przedmowie do jej arkusza poetyckiego wydanego przez KDK „Pałac pod Baranami” określał wiersze jako bardzo wysublimowane, oparte na przyrodzie, mówiące ludziom tylko rzeczy najważniejsze, te które trzeba powiedzieć. Prezentowane utwory są tego świadectwem.

***

Góry

twój horyzont

stelaż działań i marzeń

jest traktowany jak manekin

ubierany w lunapark

sprowadzany do piargu komercji

tło dla selfie

oprawa sesji ślubnej

nawet cisza

zakrzykiwana jest w tylu językach

próbujesz zresetować ten banał

odsłonić widok

klikasz i klikasz

przerażony że zawiesił się twój świat

z Kościelcem i Świnicą w miłosnym zbliżeniu

mówiący gwarą jodeł i wodospadów