W stronę jasności

MIŁOŚĆ
Przyszłaś do mnie późno
z krainy półświadomych oczekiwań

roztopiłaś zmysły
kładąc żar do serca
by płonęły usta

zakreśliłaś cienie
pod oczami
połykając nieprzespane noce

wilgotne z lubieżności
poranki
rozsiałaś na parapetach okien

gotowe
wyfrunąć
w słońce roztopionego błękitu

jestem twoim dziełem
piękną Nike
o ślepych oczach
(wiersz ze zbioru)