Socromantyzm

Poemat dygresyjny, pisany pięknym heksametrem. Autor w swej poetyce nawiązuje do Pana Tadeusza, jest więc kolejnym twórcą, który odwołuje się do tego poematu. Ale to co go różni od poprzedników, to wykorzystanie tej romantycznej ekspresji słowa do opowiedzenia zaskakującej kryminalnej zagadki, z portretami psychologicznymi bohaterów w tle. W tej książce są też obecne inne gatunki literackie, proza i dramat. Do tego ten socrealistyczny kontekst, w tym przywołane z zaskakującą trafnością klimaty minionej epoki, pochody pierwszomajowe czy przemówienia ówczesnych dygnitarzy. Jest też miejsce na tragiczną miłość.