Scyntygrafia

Jacek Chmielewski, ur. 4 lipca 1965 roku. Absolwent filologii polskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Tłumacz literatury rosyjskiej; tłumaczył m.in.: Lwa Szestowa (większą część spuścizny rosyjskiego filozofa), Wasilija Rozanowa (m.in., razem z Ireneuszem Kanią, „Opadłe liście”), Nikołaja Bierdiajewa, Siergieja Bułhakowa, Pawła Florenskiego. Nakładem wydawnictwa „Eviva L’arte” ukazało się jego tłumaczenie korespondencji Rainera Marii Rilkego, Mariny Cwietajewej i Borisa Pasternaka.

Od lat współpracuje z kwartalnikiem „Kronos”, w którym publikował liczne tłumaczenia (m.in. Nikołaja Gogola, Fiodora Dostojewskiego, Borisa Pasternaka, Alfreda Bema, Władimira Bibichina czy Olgi Siedakowej). Wielokrotnie zapraszany do cyklicznego programu telewizyjnego prof. Piotra Nowaka „Kronos”.

Tłumaczy także z języka angielskiego (m.in. biografię Josepha Conrada Johna Stape’a, a także poświęconą Jakubowi Frankowi i ruchowi frankistowskiemu pracę Pawła Maciejki „Wieloplemienny tłum”).

W jednym z najbliższych numerów kwartalnika „Kronos” ukaże się w jego tłumaczeniu wybór listów Andrieja Płatonowa.

W miesięczniku „Twórczość” opublikował esej zatytułowany „Biedni ludzie”.

Jego pasją jest poezja (przede wszystkim polska i rosyjska), muzyka (przede wszystkim współczesna), malarstwo (ze szczególnym uwzględnieniem ikony) i film (głównie Tarkowski i Bergman).

Frania

lubię zasypiać

przy dźwiękach pracującej pralki

kołysze mnie do snu

nucąc swoją monotonną pieśń

jest moim opiekunem

moim nocnym stróżem

od dawna

czuwa nade mną

odkąd sięgam pamięcią

od wczesnego dzieciństwa

włączona oznaczała

że mama znajduje się w pobliżu

(obsługiwanie Frani

wymagało stałej obecności)

zasypiałem

w kokonie bezpieczeństwa

otulony snami

o nieskończonym jutrze

Warszawa, 17 kwietnia 2020 r.

prośba

(Hokusai Katsushika)

zacząłem rysować

mając sześć lat

rysowałem wszystko

w wieku pięćdziesięciu lat

rysowałem dużo

lecz spośród tego

co stworzyłem

do siedemdziesiątego

roku życia

nie ma nic

godnego uwagi

w siedemdziesiątym trzecim

roku życia

zacząłem rozumieć

budowę zwierząt

owadów i ryb

oraz naturę roślin

drzew

dlatego

gdy osiągnę osiemdziesiąt lat

nareszcie odnotuję postęp

a mając dziewięćdziesiąt

zgłębię istotę sztuki

kiedy będę miał lat sto

osiągnę nadzwyczajny poziom

a kiedy skończę sto dziesięć

każda kropka

i każda kreska

mojego rysunku

będą żyły własnym życiem

chciałbym prosić tych

którzy przyjdą po mnie

by zweryfikowali

prawdziwość moich słów

Warszawa, lipiec 2018

(Z Palet Alaina Jauberta)

* * *

kwitnące magnolie

odurzający zapach

lata

(kwiecień 2018)

* * *

poranek

rozszczelnione okno

pieśń wiatru

(kwiecień 2018)

* * *

chwila tuż przed świtem

narodziny świata

śpiew ptaków

(kwiecień 2018)

* * *

nieuchwytny

moment kwitnienia

zawsze po

(kwiecień 2018)

*