Południe

„Południe” to klasyczna „książka drogi” ukazująca, jak zmienia się człowiek poszukujący siebie. Pejzaż jest tu każdorazowo lustrem jego przemian wewnętrznych. Północ, z której wyrusza, wyraża cień, a Południe, do którego zmierza, życie i odnowienie. Problem w tym, że za Południe przebiera się Tanatos, przyobiecując podróżnemu coś, czego nie zamierza dotrzymać, a jest tym samopoznanie. Pierwsza i ostatnia strona powieści obrazują zatem ten sam moment. W opowieści bohater dociera aż na pustynię, do serca Południa, które symbolizuje wnętrze człowieka, ale tam umiera z wycieńczenia, widząc kumulujące się nad jego głową chmury Północy, której nigdy nie opuścił. Książka podejmuje tematykę wolności, niemożności, daremności marzeń, ale wypełnia ją śródziemnomorska historia, niezwykle barwna, pełna koloru, przyjaźni, obserwacji, refleksji, smaku, woni, kontaktu z ludźmi i ze Sztuką – muzeami, obrazami, rzeźbami, muzyką, teatrem – z życiem w najlepszej wersji, jaką można przyjąć, gdybyśmy tylko na czas nie stchórzyli przed nim. Oprócz zasadniczej historii publikacja zawiera również Posłowie tłumaczące związki utworu z Filozofią.