Er zijn branden die zich niet laten doven. Na het ongeluk op Zawrat moest Wiktor Forst accepteren dat zijn gezondheid nooit meer zou worden zoals vroeger. Hij nam afscheid van het hardlopen en van wandelen in de Tatra. Hij vestigde zich in Krakau en kreeg zijn leven onverwacht eindelijk op orde, want in het gezinsleven met Dominika en haar kinderen vond hij de zin ervan. Hij was niet van plan terug te keren naar de bergen. Hij begreep dat hem daar alles was overkomen wat het ergst was, en dwong zichzelf ze uit zijn geheugen te wissen. De bergen zijn hem echter nooit vergeten. De winter van de eeuw nadert en met zijn komst keren de duisterste geheimen terug die de Tatra verborgen hielden.