Paul Rainey is veertig, werkt in de reclamebranche, is een hoogfunctionerende alcoholist en pendelt dagelijks naar Londen vanuit het nabijgelegen Hove. Onder het masker van een man die tevreden is met zijn privéleven en zijn werk, schuilt echter een ongelukkige verkoper van advertenties in uitgaven waarvan de enige lezers de adverteerders zelf zijn, en die ook verslaafd is aan medicijnen. Hij probeert voortdurend "iets" met zijn leven te doen en wanneer een oude collega met een interessant werkaanbod opduikt, lijkt dat het keerpunt te worden. Een ongunstig lot zorgt er echter voor dat Paul van een comfortabel kantoor in het centrum van Londen verhuist naar de nachtploeg in een supermarkt, nadat hij eerder nog een carrière als straatveger en als specialist groenvoorziening bij het gemeentehuis overwogen heeft. Een uiteenvallend huwelijk, een moeizame relatie met zijn stiefzoon en dagen doordrenkt van alcohol vormen samen het portret van de hulpeloze antiheld van dit Londense verhaal met een onverwacht einde.
"Londyn" ontving de Betty Trask Prize en de Geoffrey Faber Memorial Prize. In de roman van Szalay vindt de lezer motieven die geïnspireerd zijn op de film "Glengarry Glen Ross" en op series over het kantoorleven, niet alleen van Angelsaksen. De auteur schuwt kritiek op het consumentisme en satire niet en laat, terwijl hij de zonden en het verdriet van onze tijd beschrijft, zien hoe belangrijk werk blijkt te zijn voor onze identiteit.
Szalay schreef een boek over een man die lijkt op ons allemaal: een kolkende massa van tegenstrijdigheden, goede bedoelingen en minder goede daden, die wanhopig probeert het beste te maken van een samenloop van omstandigheden.
"Kirkus Reviews"