Na ustach grzechu

Świetna parodia ckliwych romansów z wyższych sfer.
– Milcz! – wydarła ze spienionych warg hrabina – jeżeli nie chcesz, bym wyszła wobec ciebie ze złoconych ram mego dobrego wychowania... Ale czytając tę „powieść z życia wyższych sfer towarzyskich” milczeć się nie da: mijają lata, a my nie przestajemy śmiać się w głos, śledząc absurdalnie powikłane losy i monstrualne afekty bohaterów. Dobra książka to rodzaj alkoholu: też idzie do głowy – napisała legendarna mistrzyni polskiej satyry. Jeśli tak, to „Na ustach grzechu” jest cudownie rozweselającym szampanem w najlepszym gatunku.