Lelum Polelum

Powieść historyczna z czasów Mieszka I

Rok 970. Mieszko I umacnia chrześcijaństwo w państwie Polan, lecz w głębi puszcz dawna wiara wciąż ma potężnych obrońców. Przy gontynie Lelum-Polelum zbierają się przeciwnicy władcy, a niemiecki rycerz Otto, wysłannik margrabiego Wigmana, namawia ich do wspólnego wystąpienia przeciw Mieszkowi. W zamian za pomoc obiecuje obronę dawnych bogów i swobód.

O planowanym sojuszu dowiaduje się Mlada, młoda Czeszka i chrześcijanka, uprowadzona wcześniej przez ludzi wojewody Waligóry. Dziewczyna postanawia uciec i dotrzeć do dworu Mieszka oraz Dąbrówki, zanim wojska Wigmana wkroczą w głąb kraju. Czeka ją samotna droga przez wielką puszczę, pełną dzikich zwierząt, zbójców i ludzi nieufnych wobec nowej wiary. Na jej drodze pojawia się Sambor prosty, lecz odważny człowiek lasu.

Lelum-Polelum łączy przygodową opowieść o ucieczce i pościgu z konfliktem religijnym i politycznym pierwszych lat chrześcijańskiej Polski, prowadząc akcję ku zbrojnemu starciu Mieszka z Wigmanem i jego sprzymierzeńcami.