Dorastałem w PRL-u

Leon Durka "Dorastałem w PRL-u" . Po serii powieści kryminalnych ("Daltonista", "Farmer", "Sługa", "Opowiadania z trupem w tle") autor cofa nas do lat 70 i 80 XX wieku. „PRL w oczach autora, to nie tylko ustrój, który próbował udawać powagę i równość, ale też scena dla najdziwniejszych przygód i małych dramatów, które dzisiaj wydają się zupełnie nieprawdopodobne. To nie jest kolejna książka o „ciężkich czasach”. To raczej zapis życiowych gagów, których nie powstydziłby się ani Stanisław Bareja, ani Monty Python. Narracja autora to prawdziwa perełka – jest pełna dystansu do siebie i do świata. On nie próbuje robić z siebie bohatera. Wręcz przeciwnie – często portretuje siebie jako sprytnego, ale lekko fajtłapowatego dzieciaka, który w każdej sytuacji potrafi znaleźć powód do śmiechu. Dzięki temu, zamiast patetycznej opowieści o „trudach dzieciństwa w PRL-u”, dostajemy coś na kształt szkolnej kroniki psotników, gdzie humor wynika z naturalnej nieporadności życia i ciągłego ścierania się wyobraźni z twardą rzeczywistością. Książka bawi, ale nie jest to humor pusty. Pod spodem kryje się opowieść o dzieciakach, które w szarym świecie PRL-u potrafiły znaleźć barwy życia. Widać tu przyjaźń, solidarność i pomysłowość, która czasem balansuje na granicy absurdu. Całość czyta się jak serię opowieści przy ognisku, kiedy ktoś z uśmiechem wspomina swoje młode lata, a słuchacze wybuchają śmiechem, bo nie mogą uwierzyć, że to wszystko wydarzyło się naprawdę.” (Fragmenty z recenzji Eweliny Białogołąbek - za zgodą autorki).