Błękit i burgund

Jolanta Sak dostała już przynajmniej pięć nagród na konkursach poezji. Wiersze jej pisane są z punktu widzenia zwykłego człowieka, działającego w codziennych, a nie „wstrząsających” okolicznościach. Już samo to odróżnia jej wiersze od dużej ilości poezji, która dotyczy właśnie sytuacji niezwykłych.
Czytelnik lub czytelniczka odnajduje siebie bardzo łatwo na miejscu autorki, rozumie jej przeżycia i to co chciała powiedzieć.

Jolanta Sak mieszka w Choczni koło Wadowic.
Być może nie jest to przypadek, że jej wiersze przypominają poezję Janiny Brzostowskiej – też urodzonej wadowiczanki. To samo ludzkie i zwyczajne podejście zarówno do sytuacji opisanych, jak i do czytelnika. Genius loci?

Prof. Witold Brostow
Denton, Teksas

Oni

są ze sobą zupełnie niechcący
przez przypadek
niespodziewany
nawet ich drogi biegły w przeciwnych kierunkach
nie byli sobą zachwyceni przy pierwszym
jak i przy następnych spotkaniach

nie przeszedł ich dreszcz nagły
który przechodzi zwykle w takich przypadkach
i porusza wszystko dookoła

żadnych znaków nie było na niebie

ona całkiem ładna jeszcze
on nie pije i nie pali
zostali razem

dla przyjemności bycia
a może przeciwko bólowi rozstania
zostali z sobą dla siebie
a może przeciwko wszystkim
zainteresowanym

czasem mijam ich przed sklepem
lub w drodze do kościoła
uśmiechają się do siebie
w zupełnie niezrozumiałym dla mnie języku.