Druga płyta zespołu MJUT zatytułowana „9” ukazuje się niespełna 5 lat po debiucie. Młodzi eksperymentatorzy, których znakiem szczególnym były gitarowe pejzaże urozmaicane wysmakowaną elektroniką, dojrzeli i przeobrazili się w świadomych artystów, potrafiących nadać swoim pomysłom i emocjom bardzo konkretną formę. Wsparli ich w tym producenci – Krystian Wołowski i Adam Hryniewicki znani z trójmiejskiej grupy Dick4Dick. Patryk Kienast, wokalista i autor większości utworów na płycie: Nowe piosenki to przede wszystkim świadomy wybór melodii i lekkości, choć były one pisane w podwójnym skupieniu i kilku z nich patronuje nie mniejszy smutek niż tym, które znalazły się na naszym pierwszym albumie. To szczere i proste komunikaty na temat absurdów rzeczywistości i gorzkiej strony życia we dwoje. Tę zmianę doskonale ilustruje singiel „Wszyscy ludzie i ja”, którym MJUT udowadnia, że nie obawia się zgrabnych refrenów i doskonale odnajduje się w klasycznej formule piosenkowej. Pierwiastek przebojowości pojawia się zarówno w dynamicznych utworach, które dominują na płycie („Komputery”, „To nie jest fair”, „Puść go”), jak i w jedynej typowej balladzie („17 GB”). Zespół zachował jednak swoją tożsamość, co doskonale słychać choćby w otwierającej album piosence „Nietoperz mówi nie”, w której sample sąsiadują z gitarowym, niemal bigbitowym refrenem. Najwytrwalsi znajdą też na płycie odrobinę postrockowych fuzzów.