6/9 Erotyki

Wiersze Moniki Zawistowskiej pełne są roziskrzenia, pasji, którą chwilami wręcz onieśmiela ubierając w odważne słowa. To przesycenie strof erotyczną narracją wprowadza nas w intymny świat, którym Autorka dzieli się z czytelnikiem. Swoje zapotrzebowanie na bliskość i czułość ubiera w nośne i przekonujące wersy, jak choćby te:

"szukam tam brzmienia twojego głosu

bliskości twoich dojrzałych dłoni

w tęsknoty podczerwieni".

Rozbudza naszą wyobraźnię podsuwając jej plastyczne obrazy uniesień:

"rozkołysz bioder moich przestrzeń

jednostajnie poruszaj się w nieba otchłani".

Nim ochłoniemy z ekstazy, której udziałem stajemy się zagłębiając w lekturze zdążymy jeszcze przeczytać:

"czynisz mnie wolną

rodzę się w ramion twoich gęstwinie

pieszczotą".

Takie przekonanie do siebie jest możliwe, jeśli tylko poeta nie nadużywa ekspresji, a dzieli z odbiorcą światem swych autentycznych doznań i wzruszeń. Monice Zawistowskiej w pełni się to udaje i z pewnością nie raz jeszcze zaskoczy nas swoim wybujałym poetyckim temperamentem.

Odpowiedzialnie zapraszam do lektury.

Robert Baranowski