Urodziła się w Tokio w 1939 roku w polskiej rodzinie osiadłej w Japonii. W dzieciństwie mieszkała w ukraińskim już Lwowie, resztę krótkiego zresztą życia spędziła w Warszawie. Uczyła się tańca w stołecznej szkole baletowej i śpiewu klasycznego u Wandy Wermińskiej. W maju 1958 roku zdała maturę, w lipcu wzięła udział w radiowym konkursie dla piosenkarzy-amatorów. W grudniu wystąpiła w inauguracyjnym programie Teatru Piosenki. Jej estradowa swoboda podobała się publiczności, a bluesowym feelingiem w brawurowo wykonanej wtedy Alabamie zwróciła uwagę wykładowców utworzonego przed rokiem Studia Piosenkarskiego. 19-letnia wówczas Ludmiła trafiła do klasy Abratowskiego. Zauroczyła go jej muzykalność, talent wokalny i wyczucie swingu. Kilka miesięcy później połączyło ich gorące uczucie i małżeński węzeł. Odtąd komponował przede wszystkim dla niej, dzieląc się z nią sukcesami, jakie wyśpiewywała jego piosenkom, `Boogie Boa`, `Żurawi klucz`, `Dwie szklaneczki wina` oraz `Gdy mi ciebie zabraknie`. Uznana w plebiscycie czytelników `Expressu Wieczornego` za najpopularniejszą piosenkę roku 1960, otworzyła jej szeroko drzwi do estradowej kariery. Nie zdążyła się jednak nią nacieszyć. Zginęła w wypadku samochodowym w drodze powrotnej do Warszawy po występie w łódzkim programie rozrywkowym Muzyka lekka, łatwa i przyjemna.