Ziele na kraterze

Po ukazaniu się w kraju „Ziela na kraterze” w 1957 roku czytelnicy dziennika „Życie Warszawy” uznali tę książkę za najlepszą publikację poświęconą powstańczej Warszawie.
Aleksandra Ziółkowska-Boehm
Autobiograficzne „Ziele na kraterze” to najbardziej znana i niezwykle popularna powieść Wańkowicza, który stracił w Powstaniu Warszawskim córkę, Krystynę.
Pomimo przejmujących opisów codzienności w okupowanej Warszawie i prób wysłowienia niewyobrażalnego bólu rodziców po stracie dziecka, ta powieśćjest przede wszystkim afirmacją życia, bliskich więzi rodzinnych, pełną humoru skarbnicą anegdot i zapomnianego już folkloru ziemiańskiego. Czaruje odbiorców już od pierwszych zdań.