Lalka

Lalka uważana jest za najznakomitszą polską powieść społeczno-obyczajową epoki pozytywizmu. Autor osadził akcję swojego utworu w Warszawie lat 1878–1879, stawiając sobie za cel nadanie literackiego obrazu przemianom zachodzącym w społeczeństwie polskim końca XIX wieku.

Głównym tematem powieści jest nieodwzajemniona miłość zamożnego kupca Stanisława Wokulskiego do zubożałej arystokratki Izabeli Łęckiej. Wątek tragicznej historii miłosnej splata się z innymi wątkami powieści, ukazującymi relacje zachodzące pomiędzy różnymi grupami ówczesnej społeczności warszawskiej: tracącą wpływy arystokracją, rosnącym w bogactwo mieszczaństwem, społecznością żydowską, światem nauki, studentami, środowiskami robotniczymi. Prus odzwierciedla w swojej powieści przemiany dokonujące się zarówno w relacjach pomiędzy współczesnymi mu mieszkańcami Warszawy, jak i w ich obyczajach i przekonaniach. Od pierwszego wydania powieści w 1980 roku Lalka cieszy się nieustającą popularnością wśród czytelników. Była wielokrotnie adaptowana do przedstawień teatralnych, audycji radiowych i inscenizacji filmowych.

Lalka jest lekturą obowiązkową w szkołach średnich.