In dit boek zijn teksten verzameld die tot nu toe verspreid lagen in de Poolse pers van het interbellum en van de emigratie, of die nooit zijn gepubliceerd. Het blijkt dat Sergiusz Piasecki heel wat korte autobiografische uitingen naliet, daarnaast publicistiek (bijvoorbeeld de gedurfde tekst met het karakter van een politiek protest Sto pytań pod adresem „obecnej" Warszawy uit 1946) en polemieken (onder meer met Czesław Miłosz en Melchior Wańkowicz). Daar komen interessante interviews bij, die grotendeels vlak na zijn vrijlating uit de gevangenis op Święty Krzyż zijn afgenomen, evenals antwoorden op enquêtes van emigrantentijdschriften. Daaronder bevinden zich onder meer herinneringen aan zijn Russische kindertijd en schooljaren, aan zijn eerste theaterbezoek en de boeken die hij las, aan een tocht naar het meer Narocz in het grensgebied en aan zijn vriendschap met Witkacy. Ook zijn er een verklaring ter verdediging van Józef Mackiewicz en een oproep aan schrijvers in ballingschap om gezamenlijk op te treden tegen het Sovjetcommunisme en de propaganda ervan…