Michał komt naar Zakopane om af te rekenen met zijn verleden. Eén ding weet hij zeker: het bericht over het huwelijk van de vrouw die ooit zijn hele wereld was, heeft een leegte in hem achtergelaten waar hij niet mee kan omgaan.
Op zijn pad verschijnt Anastazja: stil, tenger, in zichzelf gekeerd, en elke dag vechtend om te overleven. Om de rekeningen. Om rust. Om veiligheid. Ze verhuurt een kamer aan een vreemde man, niet omdat ze dat wil, maar omdat ze geen keus heeft.
Michał verwacht geen wonderen. Een warm bed en een badkamer zijn genoeg voor hem. Maar hij had niet gedacht dat hij een meisje zou ontmoeten dat haar avondeten met hem deelt, ook al heeft ze zelf weinig. Dat bij elk geluid ineenkrimpt, maar meer moed in zich heeft dan iemand zou vermoeden.
Hoe langer ze bij elkaar zijn, hoe moeilijker het wordt om onverschilligheid te veinzen.
Hij vergeet steeds vaker waarom hij gekomen is.
Zij slaagt er steeds moeilijker in te verbergen waarvoor ze op de vlucht is.
Tussen hen groeit iets stils. Iets teers. Iets onverwachts. Iets wat nooit had mogen gebeuren, want Michał kwam hier vanwege het verleden, en Anastazja zal alles doen om te voorkomen dat dat verleden ooit terugkeert.