Deze meeslepend geschreven memoires van een uitstekende etnograaf, cultuurhistoricus, schrijver en vertaler van Slowaakse en Tsjechische literatuur vormen een soort portret van een generatie Polen die in het naoorlogse Polen leefden, maar door familietraditie en beschaving geworteld waren in de tijd van vóór de Tweede Wereldoorlog. De geschiedenis van zijn familieleden, onder wie veel politici, militairen en landeigenaren, en van talrijke vrienden en kennissen weerspiegelt het lot van de verdwijnende klasse van landadel en de pogingen van hun kinderen en kleinkinderen om een bestaan op te bouwen in de nieuwe politieke werkelijkheid van het naoorlogse Polen. De rijkdom aan beschrijvingen, de afstand tot zichzelf als hoofdpersoon van de verhaalde gebeurtenissen, het oog voor de humoristische kanten van het leven in zware tijden en de hartelijke sympathie voor de beschreven personages, die niet vrij zijn van gebreken en eigenaardigheden, maken dat het boek in één adem uitgelezen is.