Een kleurrijke historische roman, een geromantiseerde biografie van de vrouw die de geschiedenis inging als de "bloedgravin". Elżbieta Batorówna (1560-1614) kwam uit een aristocratische familie die genetisch belast was met waanzin - onder haar voorouders en familieleden waren schizofrenen, perverselingen en sadisten. Al als klein meisje keek ze graag naar executies. Toen ze volwassen was, joeg haar sadisme angst aan - het martelen van bedienden, van zigeuners die in de omgeving werden opgepakt, van misdadigers of van willekeurige mensen bezorgde haar enorm veel plezier, en elke verstandige mens meed het kasteel in Czachtice van verre. Maar de echte horror begon toen Batorówna ging geloven dat een dagelijks bad in bloed van maagden haar eeuwige jeugd zou schenken. Meer dan twintig jaar lang joeg ze op jonge meisjes, die in haar kasteel omkwamen onder gruwelijke martelingen.