Op een middag in maart 1999 verdween de vijftienjarige balletleerlinge Rachel Elizabeth Barber spoorloos. De politie vermoedde dat het meisje van huis was weggelopen, maar haar ouders konden dat niet geloven – ze voelden van meet af aan dat er iets ergs was gebeurd. Ze konden niet vermoeden dat hun geliefde dochter het slachtoffer was geworden van een paar jaar oudere kennis. Mooi, buitengewoon getalenteerd als danseres, gelukkig verliefd – ze had alles wat haar moordenares zo graag wilde hebben. Het boek bevat twee versies van hetzelfde verhaal. De eerste is het hartverscheurende relaas van Rachels moeder, Elizabeth Southall, over de traumatische gebeurtenis in het gezin, over hoe ze deze onvoorstelbare tragedie hebben doorstaan en tijdens het onderzoek de politie ervan wisten te overtuigen dat hun dochter niet van huis was weggelopen, maar was verdwenen. Misdaadjournaliste Megan Norris belicht de gebeurtenissen daarentegen vanuit een ander perspectief: ze doet verslag van het verloop van het onderzoek, beschrijft de verbazing van de deskundigen toen ze de vreemde brieven van de moordenares over haar slachtoffer ontdekten en laat zien hoe de politie de moordzaak rond Rachel Barber heeft opgelost.