Kąkol met verzending naar België

Een terugkeer naar zomervakanties op het platteland, naar de natuur, naar de kindertijd: een moeilijke kindertijd, getekend door een onverklaard conflict tussen generaties, tussen mensen die gedwongen zijn bij elkaar te zijn. De vertelster, een meisje van een jaar of twaalf, dertien, kijkt naar een wereld die verscheurd is tussen haar afstandelijke vader, die zelf wordt gedomineerd door zijn eigen vader, en haar moeder, een ideale, bijzondere figuur, maar verstoten door de familie van haar man en niet in staat haar plek te vinden. Het kind kan de verhoudingen waarin het terecht is gekomen niet voor zichzelf verklaren en probeert een eigen plek te vinden en het schuldgevoel van zich af te schudden. Dit is een verhaal over herinnering. Kruiden, bladeren en grassen die tussen de bladzijden van een boek worden gelegd, kunnen staan voor iets wat we willen bewaren, of juist voor iets wat we willen vergeten. Het is een boek over een vriendschap die de wereld van een stadskind probeert te verzoenen met de zomer van een kind van het platteland. Over de zoektocht naar iemand die heel erg zijn best doet om te zijn zoals wij, hoewel hij dat niet is. Kąkol zoekt ten slotte een antwoord op de oudste vragen: wat is goed en wat is kwaad? Zijn we door het kwaad getekend, of kiezen we er bewust voor? Kan een kind slecht zijn? Dit boek ruikt naar droog gras, melk en boomschors. Het doet pijn zoals de eerste ervaring van onrecht. Het is betoverend en angstaanjagend, onwaar en waar, zoals elk sprookje. Deze sprookjesachtige reis is de moeite waard. Het is de moeite waard je een weg te banen door het struikgewas van gebeurtenissen, door de wildernis van de geschiedenis, door de onontkoombare wendingen van het lot. In dit magisch realisme speelt zich een krachtig leven af, waaruit "het onkruid gewied moet worden", en waarin we moeten onthouden waar we vandaan komen en waarvoor we geschapen zijn. Ewa Lipska Een familiegeschiedenis kun je op vele manieren schrijven. Zośka Papużanka vangt haar in een jeugdherinnering, aan zomervakanties op het platteland, waar grootouders, hun kinderen met hun echtgenoten en de kleinkinderen lange weken samen doorbrengen, of ze dat nu willen of niet. De auteur vertelt dit bitterzoete verhaal in een prachtige taal en verleidt zoals altijd met een grote opmerkzaamheid, waarbij geen enkele meikever of akkeronkruid ontbreekt. Maria Fredro-Smoleńska, "Vogue Polska" Geachte redactie. Het spijt me zeer, maar ik weiger een tekst te schrijven over het boek van een zekere Zośka Papużanka. Ik barst gewoon van jaloezie op haar talent. Hoe is het mogelijk dat zij zo kan schrijven dat je Kąkol niet uit wilt lezen? Dat je de rest van je leven op het platteland zou willen zitten, op de trap van overgrootmoeder Karolina, kijkend naar de kippen van de opgedirkte tante Aurelia? Waarom zou ik ook maar iets schrijven over een boek waarin elk woord zijn plek kent, waarin je kleuren en texturen op je tong proeft en de personages van vlees en bloed zijn? Dat er het voor deze schrijfster typerende gevoel voor humor in zit, en tegelijk aandacht, tederheid en zorg, maar zonder overbodige sentimentaliteit. Dan is er ook nog opa Antoni, een huistiran van de hoogste klasse. Over hem schrijf ik al helemaal niets, want ik mag hem niet. Geen sprake van dat ik zou toegeven dat Zośka Papużanka, deze eigenzinnige schrijfster die schrijft als geen ander, opnieuw een uitstekend verhaal heeft geschreven, dit keer over een heerlijke vakantie nachtmerrieachtige vakantie. Met vriendelijke groet, Magdalena Grzebałkowska Zośka Papużanka woont en schrijft in Krakau en geeft les in het Pools. Ze debuteerde in 2012 met Szopka, dat haar nominaties opleverde voor de Nike Literatuurprijs en voor de Paszporty van "Polityka". In 2016 verscheen haar tweede roman, On, genomineerd voor de Paszporty van "Polityka" en de Gryfia-prijs en bekroond met de titel Krakaus Boek van de Maand, in 2017 de verhalenbundel Świat dla ciebie zrobiłem, en in 2020 de roman Przez.