Beschrijving
Dit boek van een van de meest vooraanstaande hedendaagse Nederlandse schrijvers is een cyclus van vijfentwintig essays over Spanje, gezien door de ogen van een buitenlander die gefascineerd is door dit land, betoverd door zijn taal en cultuur, zijn landschappen en geschiedenis. Cees Nooteboom deelt met de lezer zijn ervaringen van de tochten die hij tussen 1979 en 1992 maakte en steeds opnieuw ondernam, langs een omtrekkende route van de Pyreneeën tot Andalusië, van Barcelona tot het Canarische eiland La Gomera. Het is een verhaal over een reis naar bekende en onbekende plaatsen: naar Madrid en Soria, Valencia en Sigüenza, Santiago de Compostela en Santiago de Peñalba. Over de vreugde van het ontdekken van vergeten kunstschatten in de slaperige afzondering van provinciale kerken in Olite, Sangüesa, Lebeña. Over de verwondering die gepaard gaat met het ervaren van het verleden in de stilte van de zalen van het Prado en het museum in Sevilla, op de binnenplaats van het klooster in La Oliva, in de tuinen van La Granja de San Ildefonso. Over de smaak van regionale gerechten en de melancholie van lege hotels. Het is een verhaal over een tocht in geografische en intellectuele zin, waarin de keuze voor een zijweg gelijkstaat aan een uitweiding en de beschrijvingen van de bezochte plaatsen verweven raken met beschouwingen over literatuur, schilderkunst, beeldhouwkunst, architectuur, historische gebeurtenissen en figuren. De schilderijen van Velázquez en Zurbarán, het werk van Borges en het boek van Beatus van Liébana, het Alhambra en het Escorial, Joden en Goten, kalief Yusuf en Isabella de Katholieke, de hertog van Alba en Karel de Behekste, Don Quichot en de grillige dwerg van Filips II, Magdalena Ruiz, franquistische hoogwaardigheidsbekleders en ETA-strijders – voor Nooteboom is Spanje een labyrint waarin het heden bij elke stap het verleden ontmoet; een land dat vreemd en vertrouwd tegelijk is; een land waaraan de Nederlandse schrijver zijn ziel heeft verkocht.
Santiago blijkt niet zozeer een plaats te zijn als wel een metafoor voor alles wat oud, traditioneel en voor hem bijna heilig is in het Spaanse leven. Nooteboom lijkt wel een Nederlandse Rousseau, een eenzame wandelaar, verzonken in gepeins, een dromer voor wie elk monument, elk kunstwerk verandert in een geheugenpaleis waarin de sleutel tot de Spaanse geschiedenis verborgen ligt.
"The New York Times Book Review"
Dit boek heeft een zeldzame gave: het kan je leven veranderen, of op zijn minst het verlangen naar verandering wekken. De manier waarop Nooteboom reist – langzaam, contemplatief, eenzaam, met een bagage aan kennis – zo zouden we allemaal moeten reizen.
"The Washington Post"