Stel je voor dat je mij bent. De chauffeur heeft je net thuisgebracht, en wel bij een villa van 800 vierkante meter ter waarde van 20 miljoen zloty. Uit de kofferbak haalt hij de tassen met boodschappen. In een uur tijd heb je 100 duizend uitgegeven aan dingen die je niet nodig hebt en waarin alleen het personeel je de komende dagen zal zien. Je zwarte kaart heeft geen limiet en de cadeaus van je man houden nooit op. Je bent iemand, je hoort bij de meest elitaire en hermetisch gesloten groep mensen, je wekt bewondering en ontzag. Je hebt alles, totdat de glazuur van de taart over de marmeren vloer stroomt. Dezelfde vloer waarop je al uren ligt – eenzaam, ongelukkig, vernederd. Je lippen zijn niet besmeurd met zoete glazuur, maar met bloed. En je gelooft dat je het verdiend hebt, je gelooft dat je niets waard bent. En dat het morgen beter zal zijn. Want je bent ik, de vrouw uit Konstancin. Ewelina Ślotała ontmaskert de mythe van het leven van mensen uit de kranten en de lijsten van de rijkste Polen. Openhartig en meedogenloos legt zij de mechanismen bloot van deze besloten groep, waarin glitter, gigantische bedragen en status een dagelijks leven vol verslavingen, geweld, ontrouw en menselijke tragedies verhullen. En? Wil je nog steeds ik zijn? Ewelina Ślotała (1989 – 2024) – moeder van een geliefde zoon, juriste die haar passie vond in interieurontwerp. Een doorn in het oog van de elites van Konstancin. Haar persoonlijke ervaringen zetten haar ertoe aan slachtoffers van huiselijk geweld te steunen, geweld dat ze zelf ooit had meegemaakt.