Beschrijving
Zuster Wanda zat op een houten stoel in de keuken, terwijl twee woedende Gestapomannen om haar heen liepen. Ze bad om maar één ding: dat ze haar niet zouden dwingen op te staan. Onder de stoel, verborgen onder haar habijt, zat een klein meisje ineengedoken, een Joods weesje dat de zusters al eens van de dood hadden gered.
De zusters wisten dat de opgewonden, dronken Sovjetsoldaten niet zouden opgeven. Ze besloten dat het tijd was om te vluchten. Zuster Adelgund stond op het punt zich bij hen te voegen toen ze het geschreeuw van doodsbange meisjes hoorde. De soldaten hadden vier tienermeisjes naar de kelder gedreven. Adelgund kon de meisjes niet aan een zekere dood overlaten. Dapper volgde ze hen de kelder in. De meisjes wisten te ontkomen. Adelgund werd twee dagen later gevonden, verkracht en op beestachtige wijze vermoord.
Agata Puścikowska beschrijft de verhalen van buitengewone, heldhaftige vrouwen. Zusters die zich tijdens de oorlog en de bezetting niet in hun kloosters verscholen, maar hulp boden aan iedereen die dat nodig had. Ze hielpen partizanen onderduiken, brachten voedsel, gaven hun eigen leven voor vaak volslagen vreemden en grepen soms zelfs naar de wapens. Ook na de oorlog streden sommigen van hen tegen de communisten. Over hun heldhaftigheid wordt tot op de dag van vandaag weinig gesproken. Beslist te weinig!
Agata Puścikowska is journaliste, columniste, reportageschrijfster en auteur van boeken. Ze is een gelukkige echtgenote en moeder van vijf kinderen.
Bovenstaande beschrijving is afkomstig van de uitgever.