In de grauwe tijd van de Volksrepubliek Polen was Violetta Villas als een exotische vogel. In de jaren zestig werd ze voor twee decennia een van de muziekicoons van het land, een exportproduct. In Polen werd ze vaak bekritiseerd om haar stijl en extravagantie, maar in het buitenland werd ze zowel door het publiek als door recensenten enthousiast onthaald. Men was weg van haar stem. Ze zong en speelde in films en musicals. Ze trad op in het Parijse Olympia en in Carnegie Hall in New York, en was enkele seizoenen de ster van de revue in het Casino de Paris in Las Vegas. In deze journalistieke biografie zoeken de auteurs een antwoord op de vraag hoe het mogelijk is dat een unieke artieste niet alleen geen carrière maakte die paste bij haar mogelijkheden, maar haar oude dag bijna in armoede doorbracht, vervreemd van de wereld en omgeven door ongezonde sensatiezucht. De nieuwe uitgave is uitgebreid met twee hoofdstukken over wat er gebeurde na de dood van de ster in december 2011, onder meer over de afwikkeling van de nalatenschap en het verhaal van Elżbieta Budzyńska, de verzorgster van Villas.