Beschrijving
Sinds Plato hebben westerse opvattingen over theater geprobeerd het medium van de theatrale enscenering ondergeschikt te maken aan zijn verhalende functie. In dit schitterend geschreven, tot nadenken stemmende boek volgt Samuel Weber de veranderende verhouding tussen theater, ethiek en filosofie en onderzoekt hij alternatieven voor de heersende veronderstellingen over vertelling in het theater. In zijn lezingen van Plato, Aristoteles, Sophocles, Shakespeare, Kierkegaard, Freud, Benjamin, Artaud en vele anderen analyseert Weber teksten die zich tegen zo'n ondergeschiktheid verzetten en die het ontstaan van theatraliteit als een zelfstandig medium belichamen.
Webers lezingen roepen ook vragen op over de verhouding tussen theatraliteit en de opkomst van elektronische media. Weber toont aan dat de nieuwe media, verre van te breken met de kenmerken van de levende, geënsceneerde voorstelling, de ambivalenties rond plaats en identiteit versterken die in het theater al sinds het oude Griekenland werkzaam waren.