Beschrijving
Een duistere, verrassende, meeslepende en met emotie geladen postapocalyptische roman van een meester van het genre – trouw aan de beste tradities van de cultroman „Metro 2033”, en tegelijk volledig anders!
– En wat is daar, aan de andere kant van de brug?
De geschiedenis van Rusland is zo goed als ten einde. Ook al proberen sommigen er onhandig nieuwe hoofdstukken aan toe te voegen, voor de meesten is het duidelijk: dit is het einde. Ook al worden er nog steeds kinderen geboren, ook al is Jegor hopeloos verliefd geworden op Michelle, ook al blijft Pałkan Moskou maar bellen en smeken om aanvulling van de slinkende voedselreserves… Ja, Rusland bestaat eigenlijk niet meer; zijn zenuwstelsel – het netwerk van transport- en telecommunicatieverbindingen – is verbroken, vernietigd, of in het beste geval zwaar beschadigd, en het ziet er niet naar uit dat het zich kan herstellen. Daarom lijken de 250 kilometer tussen Moskou en de Post in Jaroslavl een duizelingwekkende afstand. Daarom is er daar, aan de andere kant van de brug, niets meer – behalve lege, dode, voor eeuwig ingeslapen steden. Dat beweert Pałkan. En hij wil dat zijn pleegzoon Jegor zich daarbij neerlegt.
Maar als dat zo is, als de wereld voorbij de Wolga gapend leeg is, waarom wordt de brug dan zo nauwlettend bewaakt? Waarom turen de wachtposten zo ingespannen in de groene, ondoordringbare mist die hem omhult? Waarom doet elk geruis, geritsel of gegrom dat van achter het gordijn van giftige dampen komt hen opschrikken, of misschien zelfs angst aanjagen? Verwachten ze soms dat er iemand – of iets – vandaar kan komen?
En juist vandaag komt er iets. Het doemt op uit de mist. Brengt het redding of ondergang? Verlossing of verdoemenis? Wat weet het, wat verbergt het, wat wil het? Hoe zal zijn lot verweven raken met dat van de bewoners van de Post in Jaroslavl?