Michael Walzer (geb. 1935), een vooraanstaand Amerikaans sociaal filosoof, kon het onderwerp van zijn boek ontlenen aan zijn eigen geschiedenis als in New York geboren nazaat van Europese Joodse immigranten. Hij wordt gerekend tot de communitariërs, liberalen die vrijheid niet formeel en egalitair opvatten, maar in haar gemeenschappelijke voorwaarden. Vrijheid gaat samen met tolerantie – de tweede factor die het liberalisme definieert. Dit boek gaat eerder over de politiek van tolerantie, de praktijk ervan (toleration), dan over houdingen (tolerance) die op bepaalde waarden of deugden berusten; het is eerder bedoeld voor politicologen dan voor ethici. Door zich te richten op de politieke kant van tolerantie biedt de auteur ons een helder en leerzaam onderzoek naar verschillende benaderingen ervan in uiteenlopende typen staatsverbanden, van de vroegere multinationale rijken tot „immigrantensamenlevingen” zoals de VS. Tolerantie – het vreedzaam naast elkaar bestaan van verschillen – kent een boeiende dynamiek. Er is geen verschil zonder identiteit. De hedendaagse samenleving leeft in een spanning tussen het streven van individuen naar groepsintegratie en het opeisen van hun eigen individuele rechten. Wanneer groepen vervagen, is tolerantie niet langer nodig. Staat ons zo'n postmodern „einde van de tolerantie” te wachten? Het loont de moeite dat bij Walzer na te gaan.