Beschrijving
Een neiging om bij het minste of geringste ontroerd te raken, het gevoel dat alles een beetje anachronistisch is, wenskaarten sturen aan verre familieleden, tederheid bij het zien van sprieten gras die onder de stoep vandaan komen, wat wauwelen en dingen vergeten, herinneren en de som van het goede verzamelen, vogels bijvoeren en etensresten naar de composthoop brengen in de hoop dat een of ander klein dier ze opeet.
„Zeurderigheid vermengd met zorg voor mezelf, mezelf met een nieuwe voorzichtigheid en ernst behandelen: dat beschouwde ik als het eerste symptoom van ouderdom” – Katarzyna Sobczuk spoort de tekenen van een langzame verandering op, de signalen van ouder worden. Ze kijkt naar de middelbare leeftijd en naar de vreemde valkuil waarin je tegelijk het kind bent van ouder wordende ouders en de steeds oudere ouder van een kind.
„Ik weet nog niets over echte ouderdom, maar ik heb er wel een bepaald beeld van. Gisteren at ik soep, spoelde mijn bord af en legde er een tweede bord (de kroket) op. Toen voelde ik dat ik toch iets kon schrijven – dat ik al iets weet.”
Mała empiria is een participerend essay over de vroege ouderdom en het raadsel van het ouderschap. Er is hier echter geen psychologisch perspectief en ook geen naturalistische focus; het is een register van kleine, alledaagse epifanieën.