Op Lesio's gezicht verscheen een uitdrukking van grenzeloze doodsangst. Hij had een vaag idee van wat hij de hele middag en avond had uitgespookt, en plotseling begreep hij dat dit nu de gevolgen waren. Hallucinaties! Delirium tremens! En dan geen armzalige muisjes, konijntjes of vleermuizen, maar meteen een olifant!... En wat voor een?! Een roze!!!... Lesio sloot zijn ogen voor een lange tijd en opende ze toen voorzichtig weer. De olifant stond er nog steeds. Lesio herhaalde de handeling met zijn ogen. - Sodemieter op - zei hij vol afschuw met verstikte stem. - Kssst! Kssst! Als antwoord op de bezwering gebeurde er iets verschrikkelijks.