Beschrijving
Het is gevaarlijk om te lang te blijven staren…
Planetoïden in het stelsel van de ster Lévie. Door een ongeluk moet de sleepboot „Sagittarius” een toevlucht zoeken op een van die planetoïden. De zuurstofvoorraad is echter niet toereikend voor iedereen. Izmir Predú offert zichzelf op, zodat de rest van de bemanning van de sleepboot kan overleven.
Naar zijn graf op de koude planetoïde zonder atmosfeer trekken pelgrimstochten. Vinden daar werkelijk wonderbaarlijke genezingen plaats? Een van de genezenen sticht op het graf van Izmir een Kathedraal. Een kathedraal bouw je niet, je plant haar; de Kathedraal groeit, rijpt, bloeit.
Iets of iemand beïnvloedt de code van de levende kristallen van de Kathedraal en het traject van de planetoïdenzwerm. De priester Pierre Lavone, die naar de Izmiraiden wordt gestuurd, moet uitmaken of Izmir Predú heilig is en wonderen heeft verricht, en het geheim van de Izmiraiden ontrafelen – voordat de planetoïden samen met de Kathedraal voor eeuwig verdwijnen in de leegte tussen de sterren...
Op basis van het verhaal van Jacek Dukaj maakte Tomasz Bagiński een voor een Oscar genomineerde film. Maar de bekende genomineerde animatiefilm toont slechts de laatste scènes, dus het loont de moeite het boek te lezen om zelf de geheimen van de planetoïden, de Kathedraal en de levende kristallen te proberen te ontrafelen.
„Ik hef mijn hoofd op en voor mijn ogen ligt de kosmos. De Rorschach-achtige verduisteringen van nevels, de rivier van de Melkweg, de tere bloemen van sterrenhopen, het zilveren zand van verre sterrenstelsels, kwasars, het knarsende lichtgevende staccato van pulsars… En de geest neemt het op, draait het om, ordent het, geeft de vormen een naam. De eerste kosmonauten spraken bij hun terugkeer uit een baan om de aarde vaak over een mystieke ervaring. Het was hun gegeven indirect in aanraking te komen met een hoge transcendentie. De kosmos – de Kathedraal – werken op dezelfde manier in.” (fragment uit de tekst)