Eneida – een klassiek Romeins epos dat betovert door zijn grootse opzet en de actualiteit van zijn boodschap. Epische veldslagen, dramatische ontmoetingen, zinnelijke beschrijvingen en aangrijpende afscheidsscènes vervlechten zich tot een verhaal dat niemand onberoerd laat. Het is niet alleen het verhaal van een held die uit het brandende Troje vlucht, maar ook van een mens die worstelt met de last van het lot. Aeneas is geen smetteloze held. Hij triomfeert niet zonder aarzeling, hij bemint niet zonder angst, hij neemt geen beslissingen zonder pijn. Zijn reis is niet alleen een tocht over zeeën en landen, maar vooral een tocht door zijn eigen twijfels. Elke volgende stap betekent verlies: van zijn vaderland, van zijn dierbaren, van zijn illusies. Toch gaat hij verder – niet omdat hij dat wil, maar omdat hij moet. Wergiliusz schiep een wereld vol spanningen: tussen de wil van de goden en de vrijheid van de mens, tussen liefde en plicht, tussen verleden en toekomst. Kun je een nieuw leven opbouwen zonder het oude te verraden? Is het lot een geschenk of een vloek? Ondanks het verstrijken van de tijd klinken deze vragen verrassend vertrouwd. De sfeer van dit werk is doordrenkt van tragiek, maar ademt tegelijk hoop. Het gaat over wat het moeilijkst is: verantwoordelijkheid, verlies en de moed om ondanks tegenslagen door te gaan. Juist deze botsende tegenstellingen vormen de eeuwenlang onverminderde kracht van deze klassieke tekst, die nog altijd meer ontroert dan menige hedendaagse roman.