„Mijn koninkrijk is niet van deze wereld” – zegt Jezus tegen Pilatus – maar dat betekent niet dat het zich niet over deze wereld uitstrekt. De woorden die de verrezen Christus volgens de overlevering van de heilige Matteüs sprak, laten hier immers niet de minste illusie bestaan: „Mij is alle macht gegeven in de hemel en op de aarde”. God als Schepper kan niet anders dan Heer zijn over zijn schepping: in de wetten, in de zeden, in politiek en economie, in het leven van individuen, gezinnen en staten. Dat is de absolute, onweerlegbare waarheid die Jean Ousset in zijn boek aantoont, niet alleen geleid door het geloof, maar ook door een ijzeren logica. Hij analyseert nauwgezet de lessen van het Evangelie en de leer van de pausen, die nooit hebben opgehouden deze waarheid met kracht te verkondigen. De auteur vindt bevestiging van deze stelling ook in het werk van de belangrijkste katholieke schrijvers van de negentiende en twintigste eeuw. Als staten en volkeren een einde willen maken aan hun halsbrekende, suïcidale koers en eindelijk rust willen vinden, moeten zij Christus laten heersen in het maatschappelijke, het gezins- en het persoonlijke leven.
God is een zeer tactvolle gast, die je gemakkelijk de deur wijst. Maar de Revolutie wijst God niet zozeer de deur als wel dat zij Hem eruit gooit, Hem wegrukt uit de harten van de mensen, uit de zeden, uit de wetboeken, uit de parlementaire wetten, en zo het weefsel van het maatschappelijk leven volledig verandert. In het boek van Jean Ousset wordt de Revolutie een personificatie met duivelse trekken, want dat is precies haar oorsprong. Het gaat niet alleen om de Revolutie van 1789, van 1917 of van 1968. Dat zijn slechts drastischere uitingen van subversie; de Revolutie is daarentegen een permanent verschijnsel, te beginnen bij het optreden van Luther, dat de christelijke wereld in tweeën spleet, tot aan de culturele revolutie waarvan wij nu de slachtoffers worden. Deze oorlog begint al op de bladzijden van het Evangelie, dus bij het prille begin van de christelijke beschaving – dat trekje van opstand en verwerping van God. Toch is niet alleen de Revolutie een vijand van het maatschappelijk koningschap van Christus. Ook de vijfde colonne van de Revolutie speelt een zeer negatieve rol – sommige mensen van de Kerk die haar leer vervormen – en ook wijzelf, door onze onverschilligheid en onze nalatigheid. Het boek van Jean Ousset is niet pessimistisch, integendeel: het opent voor ons een wijde horizon en een in zonnestralen badende blauwe hemel. De auteur toont ons de weg, nodigt ons uit om ons in te zetten voor het maatschappelijk koningschap van Christus en bespreekt de middelen waarmee we die toestand kunnen bereiken. Iedere katholiek die de toekomst van zijn land ter harte gaat, zou dit boek moeten lezen en moeten leven naar deze idee, die als enige in de hedendaagse, op allerlei manieren verminkte wereld in staat is vrede te brengen, ware vrede en rust.