Deus et Diabolus CD mit Versand in die Schweiz

Realizacja tej wyjątkowej idei jest historią spotkania dwóch formacji muzycznych. Michael Popp, dyrektor muzyczny zespołu Estampie, dobrze znanego na scenie muzyki średniowiecznej ze swojej innowacyjności i wysokiego poziomu artystycznego, nigdy nie przestawał publicznie krytykować pustego akademickiego popisywania się rzekomo "autentycznym" wykonawstwem czy też komercyjnego wykorzystywania średniowiecznej tematyki.

Po jednym z koncertów Estampie pewien słuchacz wręczył Michaelowi nagranie i powiedział: "To prawdopodobnie przypadnie do gustu twoim krytycznym uszom". Była to płyta zespołu L'Ham de Foc z Valencia w Spain, który zdobył uznanie w świecie world music dzięki charakterystycznej mieszance muzyki śródziemnomorskiej, orientalnej i średniowiecznej. Z mniejszym projektem pobocznym, poświęconym muzyce sefardyjskiej - Amn Amn - zespół miał zaledwie kilka tygodni później wystąpić w Munich, gdzie mieści się baza Estampie.

Zachwycony nagraniem Michael Popp wykorzystał okazję i zaproponował hiszpańskim muzykom wspólny projekt. Szybko okazało się, że nadają na tych samych falach - zarówno pod względem muzycznym, jak i ludzkim - i projekt zaczął szybko się rozwijać podczas kolejnych wizyt w Walencji i Monachium.

Podczas tych niezwykle twórczych i inspirujących spotkań wymieniano doświadczenia muzyczne i rodziły się zupełnie nowe pomysły. Efekt tej współpracy, Al-Andaluz-Project, został po raz pierwszy zaprezentowany 15 lipca 2006 roku podczas festiwalu Landshuter Hofmusiktage w Landshut. Nagranie z koncertu na żywo zostało wyemitowane przez Bayerischer Rundfunk. Dostępny obecnie album nagrano w listopadzie 2006 roku w średniowiecznym klasztorze dominikanów La Cartuja Monastery niedaleko Seville.

Spotkanie trzech "wiodących" kultur średniowiecza - muzułmańskiej, żydowskiej i chrześcijańskiej - tematu równie fascynującego, co kontrowersyjnego - znajduje w projekcie Al-Andaluz odzwierciedlenie w pochodzeniu zaangażowanych muzyków. W ostatnich latach gwałtowne, często skłonne do przemocy ruchy fundamentalistyczne - religijne i niereligijne - znalazły się w centrum publicznej debaty. Niestety podstawowa wiedza na ten temat bywa często fragmentaryczna, co wynika z ogólnej nieznajomości kontekstu historycznego.

Tymczasem istnieje niezwykle bogata literatura muzyczna związana z tym okresem. W niektórych regionach tradycja ta przetrwała aż do dziś jako żywa praktyka muzyczna. Szczególnie w dziedzinie muzyki pokojowe współistnienie trzech wielkich kultur trwało przez stulecia - stanowiąc znakomity przykład wzajemnego ubogacania się i inspirującego współżycia społecznego.

Lista utworów:

1. Morena (sefard, trad.)
2. A Virgen mui groriosa (Cantiga de Santa Mara)
3. Nassam Alaina Lhawa (rabo-andalus, trad.)
4. Pandero (M. Aranda / E. López)
5. De Santa Mara (Cantiga de Santa Mara, 13th century)
6. Chamsse Lachia (nuba kudam al-maya)
7. La galana y el mar (sefard, trad.)
8. Gran dereit (Cantiga de Santa Mara)
9. Atiny naya - Solo Iman (rabo-andalus, trad.)

10.Lluna (instr., E. López)
11.Arracha Lfatan (nuba garnati)
12.Las suegras de ahora (sefard, trad.)