Ostatni świat is een zeer raadselachtig werk, vol duisternis, nevel, dromen, openbaringen en verrassingen. Ransmayr voert de lezer bewust, maar subtiel en zonder overdrijving, het doolhof van de anachronismen in. Plotseling verschijnen er in de tijd van Ovidius voorwerpen en begrippen als een telefoontoestel, een bushalte, een vensterruit en zelfs heel hedendaagse geografische namen. In Ostatni świat ontdek ik ook bepaalde overeenkomsten met Márquez en Cortázar. In wezen beoefent Ransmayr, deze uitstekende Oostenrijkse auteur, als misschien wel de enige in Europa, eveneens het magisch realisme, maar dat is geenszins een poging om de Latijns-Amerikaanse literatuur na te bootsen; integendeel, de authenticiteit en de zelfstandigheid van dit proza lijken juist zijn sterkste kant. Andrzej Szczypiorski