Toen Steven Spielberg en George Lucas het eerste deel van de avonturen van Indiana Jones draaiden, besloten ze dat ze het soort films wilden zien waar ze zelf vroeger naar hadden gekeken. Daarmee definieerden ze een nieuw filmgenre dat eind jaren zeventig van de twintigste eeuw een revolutie in de filmwereld teweegbracht. In Poszukiwacze zaginionej Arki vind je dan ook plotselinge wendingen, een razend tempo van gebeurtenissen die elkaar voortstuwen, duistere geheimen, onverwachte verrassingen, uitzonderlijke toevalligheden, verschrikkelijke gevaren, schijnbaar uitzichtloze situaties, beelden die schokken door hun grandeur, macaberheid of wreedheid, huiver, exotiek en af en toe een pauze om even te lachen. De Nieuwe Avonturenfilm ontstond met de première van Gwiezdne wojny en Bliskie spotkania trzeciego stopnia. Hij moest de kijkers die door de televisie waren ingepalmd terug naar de bioscoop lokken. Hij zette in op spektakel en commercieel succes, greep terug op populaire genres en de populaire film van vroeger en maakte graag gebruik van pastiche, maar bovenal draaide hij om de ongebreidelde verbeelding van de makers. Vandaag de dag, nu hij niet alleen met de televisie maar ook met internet moet concurreren, beleeft de Nieuwe Avonturenfilm een renaissance. En hoewel hij de kijkers betovert met steeds grootsere driedimensionale effecten, blijft hij trouw aan de principes die hem bij zijn ontstaan leidden.