Chłopcy z Placu Broni is een roman van de Hongaarse schrijver Ferenc Molnár die voor het eerst verscheen in 1907. Het centrale thema van het boek is de vriendschap tussen een groep jongens die in de Pálstraat wonen. De titel van de roman verwijst naar de favoriete speelplek van de hoofdpersonen, het Plac Broni, dat onder meer staat voor vriendschap en loyaliteit en voor een zorgeloze jeugd, maar ook voor verantwoordelijkheid en de strijd om een eigen plek. Op de voorgrond staat Nemeczek, de jongste en minst gewaardeerde van de groep. In het begin maken we kennis met hem als een laf jongetje. Toch is hij de groep van meet af aan toegewijd en probeert hij, ondanks zijn angst, zijn vrienden in elke mogelijke situatie te imponeren. Zijn dood benadrukt de waarde van eer en van trouw aan een zaak. Soms zijn juist de zwaksten de meest waardevolle mensen, maar vaak worden ze ook niet naar waarde geschat.